Dierenmarkt Mol: Een Erfgoed dat Herleeft

In de naam van mijn zoon Tyarre 13 jaar wil ik iets zeggen dat recht uit mijn hart komt. ❤️

Mijn mama stond al op de dierenmarkt samen met haar mama, mijn grootmoeder.

Als kind van 8 jaar stond ze daar al met mijn grootmoeder cavia’s te verkopen. Niet uit winst, maar uit liefde voor dieren en uit traditie.

Mijn grootmoeder zat uren bij de hokken. Ze maakte ze schoon, ze borstelde de dieren, ze waste ze en verzorgde ze met geduld en respect. Mijn mama heeft mij zo vaak verteld dat ze soms bijna geen tijd hadden voor andere dingen, omdat de dieren altijd eerst kwamen.😁

Dus zeg mij niet dat die dieren dierenleed meemaakten.

Mensen die dat zeggen hebben nooit gezien hoeveel zorg, tijd en liefde daarin werd gestoken.🙏

Deze markt bestaat al meer dan 140 jaar. Generaties zijn hier opgegroeid. Grootmoeders, moeders, kinderen. Het was niet alleen een markt, het is een stuk leven, een stukje geschiedenis.

Nu wordt er gezegd dat de markt nog maar 8 keer per jaar mag doorgaan. Een aantal mensen willen ze zelfs helemaal weg. Maar ze vergeten de verhalen achter die kramen. Ze vergeten de families die hier generaties lang hun hart hebben ingestoken.

Als we alles verbieden en wegduwen, verliezen we niet alleen een markt. We verliezen traditie, kennis en liefde voor dieren die van generatie op generatie werd doorgegeven. Zelfs tentoonstellingen en rassen kunnen daardoor verdwijnen en uitsterven. 😵

In de naam van mijn zoon Tyarre maar ook zin de Naam van mijn Vader vraag ik één ding: oordeel het verleden niet zo snel.

Kijk ook naar de mensen die hun leven hebben gegeven aan de zorg voor hun dieren.

Respecteer de geschiedenis. Respecteer de mensen.

En vergeet nooit dat achter elke kooi een mens zat die met liefde voor dat dier zorgde. 🐶🐔🐭🐹🐰🐥🪿🦆🦜🐓🐇🐁🐀☀️💫